Home

Fecham-me com mil candados mas esquecem que sou a chave

Recent Entries

You are viewing the most recent 25 entries.

24th June 2008

10:18am: Dia do Orgulho Gai e Lésbico
Con motivo do 28 de Xuño: Día do Orgullo Gai e Lésbico, a Marcha Mundial das Mulleres organiza mañá mércores 25 de Xuño ás 20h na Casa das Mulleres (rúa Romil nº20) unha charla sobre a visibilidade lésbica.



Intervirán: Lucía Vázquez , presidenta de Aturuxo (Federación de Asociacións LGBT de Galiza) e BOGA (Mulleres Lésbicas e Bisexuais da Galiza) e Alfredo Saborido, traballador social, secretario de Aturuxo e presidente do CGC (Colectivo Gai de Compostela). Falarán sobre a dobre discriminación que sufre a muller, por ser muller e ser homosexual, e como o patriarcado vén invisibilizando ás mulleres lesbianas ao longo da historia.



Falarán tamén da organización do 28 de Xuño deste ano en Compostela, baixo o lema "Existo, por que nom me vês? Mulher, lésbica, vísivel!"




Máis información destes colectivos nas súas páxinas webs:



* Aturuxo: http://www.agal-gz.org/blogues/index.php?blog=41



* CGC: http://wwww.lgbtcompostela.tk/



* BOGA: http://lesbicompos.spaces.live.com/
Current Mood: awake

21st June 2008

7:39pm: "Tristeza" Iván Ferreiro
Dártelo es mi privilegio
y como te lo doy,
te lo podré quitar
un corazón no es para siempre
a veces tienes q devolverlo...

-la noche es mágica también, no?-
-y trágica.
me pasaba las horas
acariciando mi herida
se me iban los días....-

no me pidas q te espere
por que siempre q espero
estoy persiguiendo


Yo intentaba escrutar las estrellas
mientras tu te pintabas las uñas de los pies

si, te veré surfear de nuevo
con tu traje de sirena
y tu tabla plateada

en una habitación con vista...
con una desconocida que conocí


en mi búsqueda de la felicidad
mi vi interrumpido por la metafísica

escribo sobre ti desde hace mucho
incluso antes de conocerte

y si no te veo aquí
te veré en mis sueños....

tengo mi tristeza siempre ahí
escondida
poniéndose guapa
y cuento con ella
pa q me sepa guiar
mas alla de ti
mas alla de mi
Current Mood: tired

14th June 2008

12:23pm: Um ano máis de vida...
Pois assim estou eu, um ano máis velha, mas contenta e feliz :) MUITO OBRIGADA aos q me mandáchedes uma sms, chamada ou e-mail aguardo poder compensárvo-lo esta noite celebrándoo e aos q sei q vos resulta imposíbel hoje, aínda queda a oportunidade do sábado q vém em Ourense :D

O dito, sinto-me AFORTUNADA (uma vez máis xD), por poder contar com gente assim ao redor, amig@s, familiares, vecinh@s e até companheiras de curro como as q tenho, não serviría de nada cumprir anos soa sem gente á q querer, assim q só posso dizer GRAZAS ;D

PD: @s q já estedes potando depois de tanto amor e agradecemento, q sepades q não é culpa minha, é a resaca de onte q foi sexta e o alcohol já se sabe... :P


BEIJOCAS A TOD@S! :D
Current Mood: happy

22nd May 2008

2:01pm: MULHERES DE NEGRO em Vigo
Con motivo do 24 de maio Día Internacional das Mulleres pola Paz, a Marcha Mundial das Mulleres organiza unha conferencia sobre a situación das mulleres nos países en guerra, impartida por Elvira Vázquez e María Huertas, membras da Rede Internacional Feminista e Antimilitarista Mulleres de Negro o próximo venres 23 de maio ás 20h no salón de actos da Sede Fundación Caixa Galicia ( Policarpo Sanz, 21).


Mulleres de Negro é unha Rede Internacional de mulleres feministas, pacifistas e activistas contra a violencia e a guerra. Nace en Israel co encontro de mulleres israelitas e palestinas traballando conxuntamente a prol da paz e como rexeitamento ao conflicto bélico que enfronta aos seus pobos. Consolídase como Rede durante a guerra dos Balcáns cando as mulleres dos distintos territorios que conformaban a ex Iugoslavia deciden reunirse proclamándose insumisas aos seus gobernos e iniciar unha actividade solidaria internacional contra a violencia e a guerra. Na actualidade, Mulleres de Negro teñen presenza en países de: África, Europa, América do Norte, do Sur e Centroamérica, Asia e Oceanía.



Elvira Vázquez Martínez é terapeuta corporal e psicopedagoga e María Huertas Zarco é psiquiatra e psicóloga, as dúas son feministas e activistas contra a violencia e a guerra da Rede Interncional de Mulleres de Negro, así como membras do comité de organización do XIV Encontro Internacional de Mulleres de Negro celebrado en agosto do 2007 en Valencia.
Current Mood: stressed
Current Music: Rádio Esmorga

13th May 2008

1:32pm: Roubado de http://www.fotolog.com/landescape_rules/50131264
Realidad

Si pudiéramos tomar
todo lo que de bueno nos ha sucedido en la vida
y concentrarlo en un año
obtendríamos un año tolerable.

Si pudiéramos tomar
todo lo que de bueno nos ha sucedido en la vida
y concentrarlo en un mes
obtendríamos un mes agradable.

Si pudiéramos tomar
todo lo que de bueno nos ha sucedido en la vida
y concentrarlo en un día
obtendríamos un día
tal y como debieran de ser todos los días
de nuestra vida: No cabe contentarse con menos.



SERGI PUERTAS
Current Mood: sick

16th April 2008

12:48pm: Dereitos Sexuais e Reproductivos das mulleres na República
A Marcha Mundial das Mulleres organiza na Casa das Mulleres (Romil nº20) este próximo xoves 17 de Abril de 2008 ás 19:30h unha charla sobre os Dereitos Sexuais e Reproductivos das mulleres durante a República impartida por Lola Ferreiro Díaz.

Biografía da poñente:

Lola Ferreiro Díaz, (Ordes, 1957)
Coordinadora do Grupo Lúa Crecente, de estudos e traballo sobre promoción da saúde desde a perspectiva do xénero.
Doutora en Medicina. Catedrática de Procesos Sanitarios.
Colaboradora Docente do Programa Oficial de Postgrao en Xénero e Políticas de Igualdade da Universidade de Vigo.
Autora e coautora de diversos traballos relacionados coa saúde e o xénero, e coa sexualidade:
Salud y género... )educación para la salud y coeducación?... Hacia una intervención integral. EMAKUNDE. Instituto Vasco de la Mujer. Vitoria-Gasteiz, 1996
O VIH/SIDA na Comunidade Escolar: Educar para Previr. Consellerías de Sanidade e de Educación. Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1995.
Suicidio e Saúde Mental. SERGAS. Colección Saúde Mental. Santiago de Compostela, 1996.
Adolescentes Galegos. Indicadores de risco dos comportamentos disociais. SERGAS. Colección Saúde Mental. Santiago de Compostela, 1996.
Temas Transversais e Educación de Actitudes. Proposta para unha intervención integral... Consellerías de Sanidade e de Educación. Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1ª edición en 1999
Somos quen de construír a nosa historia. Consellerías de Sanidade e de Educación. Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1ª edición en 1999
De nais e pais a fillas e fillos. A propósito da prevención da infección polo vih-sida. Consellerías de Sanidade e de Educación. Xunta de Galicia. Santiago de Compostela, 1ª edición en 1999
Género, salud sexual y actitudes hacia el riesgo. EMAKUNDE. Instituto Vasco de la Mujer. Vitoria-Gasteiz, 2007.
Coeducación afectivo-emocional e sexual. Fundamentos para un modelo de intervención en educación infantil e primaria. Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar. Servizo Galego de Igualdade. Santiago de Compostela, 2008.
Current Mood: busy

2nd April 2008

9:16pm: Mesa redonda: a situación actual do dereito ao aborto
A Marcha Mundial das Mulleres presenta o próximo xoves 3 de abril ás 20h na Casa das Mulleres unha mesa redonda sobre a situación actual do dereito ao aborto dentro da temática do mes de abril sobre Dereitos Sexuais e Reproductivos que se levará a cabo na Casa das Mulleres (R/ Romil nº20).

Intervirán como poñentes: Isabel Blanco (xinecóloga do Complexo Hospitalario Xeral- Cíes de Vigo), Isabel Barbero (avogada) e Vitoria Iglesias Molares (como representante do movemento feminista e presidenta da Marcha Mundial das Mulleres) que, pola súas traxectorias profesionais e experiencia aportarán información e asesoramento sobre o mesmo.


DIFUNDIDE SE PODEDES!!!
Current Mood: stressed

27th March 2008

2:12pm: Q liverdade de expresião q temos, queixámonos de vicio!
A Garda Civil recibiu polo menos un curso de formación no que se relacionaría aos condutores dos automóbiles con autocolantes GZ ou ‘Denantes mortos que escravos’ co ‘Movimiento de Liberación Nacional Gallego’. A plataforma 'Movemento polos Dereitos Civís' tivo acceso a este documento interno da forza de seguridade, o cal foi remitido a este xornal.

Este colectivo asegura que en tales documentos, propios de polo menos un curso de formación interna, relaciónase ‘MOVIMENTO DE LIBERACION NACIONAL GALEGO’ á Coordenadora de Asambleas de Estudantes da USC, a Galiza non se Vende, a PRES.O.S., ou a A Marcha Mundial De Mulleres, entre outros colectivos.

Devandito curso, sempre segundo as informacións facilitadas por este colectivo en defensa das liberdades no noso país, tería sido impartido na provincia de Pontevedra. No mesmo, a Garda Civil tería feito especial fincapé no que consideran “o segundo maior problema de terrorismo do España” e que centran nas siglas ‘MLNG’ (como remitimos, ‘Movimiento de Liberación Nacional Gallego’).

O informe

Na primeira páxina destes documentos de formación para os axentes despregados no territorio de Galiza aparece un autocolante GZ, unha bandeira galega coa estrela vermella no centro ou mesmo o escudo deseñado por Castelao coa frase ‘Denantes mortos que escravos’ como elementos propios dese MLNG. É dicir, que nesta primeira páxina do documento existe, para os ‘investigadores policiais’ unha vinculación real entre a xente que leva nos seus automóbiles estes autocolantes co feito de pertencer a esa entidade á que fan referencia unha e outra vez coo MLNG.

Noutras partes do devandito informe de instrución, a Garda Civil considera campos de actuación do MLNG a colectivos feministas, ecoloxistas, de estudantes, partidos políticos e mesmo sindicatos.

Relación de vinculacións entre o MNLG e colectivos (segundo a GC):

- PRE.S.O.S
- CEIVAR
- AMI,
- BRIGA
- ADIANTE
- COORDINADORA DE ASEMBLEAS DE ESTUDANTES DA USC
- AGIR
- GREI
- EI
- NOS-UP
- FPG
- CUT
- GALIZA NON SE VENDE
- MULLERES NACIONALISTAS GALEGAS
- MARCHA MUNDIAL DAS MULLERES
- FAZENDO MEMORIA HISTÓRICA
- AGRUPACIÓN DE MONTAÑA AUGAS LIMPAS
- ERVA
- QUERCUS
- SCD CONDADO
- A.C. CALEIDOSCOPIO

... entre outras. Ademais, destaca o Movemento polos Dereitos Civís, cada unha das asociacións e colectivos aparece nestes documentos representado cos seus correspondentes logotipos ou sinais de marca para “facilitar o recoñecemento por parte dos axentes”.

Locais sociais e culturais

No que parece ser unha ‘cruzada’ por parte das forzas de seguridade españolas, non se libran de constar nestes documentos centros sociais de toda Galiza. A pregunta é saber por que, que razón teñen os autores deste informe para instrución de axentes no “segundo maior problema de terrorismo en España” para citar centros como a ‘Baiuca vermelha’, ‘O Fresco’ e a ‘Casa da Triga’ de Ponteareas; o ‘Social Cultura Deportiva Condado’, a ‘Santa Sede’ e ‘O noso Eido’ de Salvaterra, ‘o Fervedoiro’ de Cuntis, ‘A Tiradoura’ de Cangas, ‘A Revira’ de Pontevedra, ‘a Revolvía’, A ‘Cova dos Ratos’, o ‘Caleidoscopio’ e a ‘Faísca’ de Vigo e ‘A formiga’ de Redondela.

Identificacións de persoas e supostos delictos

A continuación remitimos íntegro parte do comunicado do MpDC por consideralo de interese tal e como está extraído do informe da Garda Civil.

“Xa cara ao final do informe facilítase información sobre persoas por supostos delitos como “daños vidriera ayto - TUI”, “deslucimiento bienes inmuebles – iglesia – SA(L)VATERRA”, “quema fotografía S.M. El Rey – Vigo”, REQUISITORIADO e “OTROS DE INTERÉS POLICIAL”. Do mesmo xeito recóllense as inicias dos identificados nestes supostos delitos, na seguinte orde: A.A.P., A.R.M.Q, I.M.G; A.J.P.R, P.P.G; A.B.E., J.C.P.N, C.M.I, S.M.R.; A.G.M; A.F.S. e M.A.L.C. Tamén se amosan algunhas das fotos destas persoas na rúa, incluso a de unha considerada de “INTERES POLICIAL” e coa que non se relaciona ningunha falta ou delito.

Repercusións?

Que vai supoñer levar un autocolante GZ, ou de Castelao, ou coa bandeira nacionalista… a partir de agora? Ou reunirse na Faísca ou na Tiradoura? O caso é que, facendo público este informe, o MpDC asegura ver clarexadas as “recentes queixas recibidas” polas forzas de seguridade previos ás eleccións do pasado nove de marzo, nos que, din, había denuncias que remitían a unha suposta identificación sistemática de cidadáns que pegaban autocolantes “de ideoloxía nacionalista no seu coche e obviando aos demais”.

Iniciativa parlamentar do BNG

O deputado nacionalista Bieito Lobeira tamén denunciou hoxe a existencia de documentos internos da Garda Civil nos que se considera como elementos "sospeitosos" a controlar e perseguir elementos da simboloxía galega.

Lobeira presentou unha iniciativa parlamentar e definiu como "intolerábel" desde o punto de vista democrático que as forzas e corpos de seguridade do Estado "criminalicen" nos seus programas de formación "elementos propios do país, asumidos por unha banda moi importante da sociedade galega".

Nesa liña, advertiu de que ser nacionalista "non pode ser considerado como delito ou como presunción de comportamentos contrarios aos principios democráticos", sobre todo cando aínda existen en Galiza rúas, prazas ou edificios "con nomenclatura fascista".
Current Mood: angry

26th March 2008

8:06pm: Hoje conhezím a uma destas mulheres :O impresionante!
MUJERES DE NEGRO DE ISRAEL Y PALESTINA:


En 1.988 en Jerusalén occidental, 8 mujeres feministas y pertenecientes a la izquierda radical salen a la calle para manifestarse públicamente, vestidas de negro y en silencio, en protesta contra la ocupación de los territorios palestinos por parte de Israel. Además estas mujeres querían promover un sentimiento de Paz, establecer puentes de paz entre las mujeres israelíes y palestinas.
A finales de 1.989, 6.000 mujeres israelíes, palestinas, europeas y norteamericanas realizan una marcha de protesta juntas, atravesando Jerusalén y con el lema: Mujeres caminan por la Paz.
En 1.989 se realiza en Bruselas una conferencia con la participación de mujeres activistas por la paz de Palestina e Israel; este diálogo iniciado en el 89, culmina en 1.994 con el establecimiento del centro de “Jerusalem Link” formado por dos organizaciones de mujeres:” Bat Salón” en el lado israeli y “Jerusalem center for woman” en el lado palestino. Las dos organizaciones tienen unos principios políticos comunes basados en el fin de la ocupación israelí y en un modelo de coexistencia para ambos pueblos.
A partir de las Mujeres de Negro de Israel, nace el movimiento de las Mujeres de Negro. Hagar Roublev, una de las fundadoras de MN de Israel decía: una de las aportaciones fundamentales de MN es plantear la idea de que las mujeres pueden manifestarse, ser visibles en la calle con su propia aportación en temas políticos.
Las MN de Israel y Palestina actualmente forman parte de la Coalición de Mujeres por una Paz Justa, y desde sus comienzos hasta la actualidad siguen manifestándose públicamente, de negro y en silencio, en Jerusalén y en otras ciudades como Tel-Aviv, Mejido etc. Lo hacen todos los viernes de 12 a 13 horas para condenar insistentemente todas las injusticias que padece el pueblo palestino por parte del Estado de Israel, y denunciando y exigiendo lo siguiente:

- Fin de la ocupación israelí.
- La ocupación israelí nos mata a todas.
- Paz y protección internacional en Palestina.
- Dos Estados, Israel y Palestina, para dos pueblos.
- Jerusalén, capital compartida para ambos pueblos.
- Nuestros gobiernos son enemigos, pero nosotras rechazamos ser
enemigas.

Han recibido varios premios internacionales y están nominadas para el premio Nóbel de la Paz.



¿CUALES SON NUESTRAS ALTERNATIVAS, NUESTROS OBJETIVOS?:

-Hablar por nosotras mismas. Ningún gobierno, ninguna nación nos representa. Nosotras nos representamos a nosotras mismas.
-Nuestros gobiernos son enemigos, pero nosotras rechazamos ser enemigas
- Protesta, testimonio y denuncia pública frente a las violencias que sufren las mujeres en todo el mundo.
- Establecer puentes de Paz entre las mujeres: establecer la solidaridad entre las mujeres como política alternativa para la Paz, para la no violencia.
- Que las voces de las mujeres, sus palabras, pensamientos y reflexiones sean escuchados, respetados y tenidos en cuenta en todos los organismos de poder a nivel nacional e internacional.
Ello supone tener mucha paciencia y creer que algún día estos organismos tendrán en cuenta las demandas de las mujeres.
- Participación activa de las mujeres en las negociaciones para la resolución de los conflictos armados.
La Paz, la no violencia, es algo tan importante que no lo podemos dejar solo en manos de nuestros gobiernos y de los organismos internacionales.
- Participación activa de las mujeres en los juicios contra los criminales de guerra.
- Difusión de información, contra información, que nos llega a través de la Red Internacional de MN. La información que normalmente no se publica en los medios de comunicación habituales.
- Participación activa de las mujeres en todos aquellos foros, contra la violencia y por la paz, para que se escuche nuestra palabra (charlas, coloquios, etc.)
- Participación activa de las mujeres en la creación de medidas para la erradicación de la violencia contra las mujeres y las niñas/niños (Ley Integral contra la Violencia de Género en España).
- Participación activa de las mujeres en la educación para la Paz.
En definitiva y concluyendo, nuestra participación activa en todos aquellos lugares en donde la presencia de mujeres activistas por la Paz, pueda ser eficaz para dar una visión distinta, no patriarcal, en los conflictos de violencia.
Current Mood: cheerful

28th January 2008

1:57pm: Curso multimédia de português para galegos.
PORTUGUÉS PARA NÓS

Nesta Europa, culturalmente tan diversa, o coñecemento de idiomas convértese nun dos principais requisitos para que mozos e mozas poidan desfrutar plenamente das moitas oportunidades que ofrece a colaboración entre os pobos e a mobilidade a través dos diferentes estados (quer con fins culturais, quer académicos, laborais, turisticos ou de lecer).


É tamén, nesta perspectiva de contribuír á formacion dunha mocidade máis aberta e participativa que a Dirección Xeral de Xuventude e Solidariedade vén prestando especial atención ás relacións de Galiza con Portugal, poñendo en marcha unha serie de iniciativas para fomentar o contacto e cooperación entre a xente nova de ambas as beiras do Miño.


PORTUGUÉS PARA NÓS, que lle permitirá á mocidade galega, e a toda a poboación en xeral, ter acceso cómodo ao ensino da lingua portuguesa, xorde da convicción desde a Vicepresidencia da Xunta de Galiza, de que, máis ca nunca, hoxe é necesario que Galiza e Portugal reforcen e amplíen os seus vínculos históricos, dándolle, agora si, unha relevancia determinante aos aspectos sociais e culturais.


Para calquera suxestión ou consulta técnica sobre o curso poden dirixirse ao administrador no seguinte enderezo: admin@portuguesparanos.com

http://www.portuguesparanos.com/
Current Mood: jubilant

23rd December 2007

12:01am: O novo disco de Radiohead é um tesouro :)
All I Need (Radiohead)

I'm the next act
waiting in the wings
I'm an animal
Trapped in your hot car
I am all the days
that you choose to ignore

You are all I need
You are all I need
I'm in the middle of your picture
Lying in the reeds

I am a moth
who just wants to share your light
I'm just an insect
trying to get out of the night

I only stick with you
because there are no others

You are all I need
You are all I need
I'm in the middle of your picture
Lying in the reeds

It's all wrong
It's all right
It's all wrong
Current Mood: calm
Current Music: Radiohead

14th November 2007

12:28am: Incrivel q aínda pasem coisas assim, dáme tanto nojo essa gente!!! :/
El detenido por matar a un joven antifascista en Madrid es un soldado del Ejército



El detenido el domingo como presunto autor de un apuñalamiento que acabó con la vida de un joven antifascista de 16 años en el Metro de Madrid, es un soldado profesional español destinado actualmente en el Regimiento Inmemorial del Rey del Ejército de Tierra.
Según fuentes militares citadas por Europa Press, el arrestado ingresó en el Ejército español como soldado profesional el año pasado y está destinado desde enero en el Batallón de Honores del Regimiento Inmemorial del Rey del Ejército de Tierra.

El arrestado apuñaló el domingo a un joven antifascista de Vallecas en el Metro de Madrid. Otro antifascista, vecino de Aluche, resultó herido al recibir una puñalada en el pulmón y fue ingresado en el Hospital 12 de Octubre.

Movilizaciones contra el fascismo

Cientos de personas se concentraron de nuevo ayer en la Puerta del Sol de Madrid para denunciar la muerte del joven Carlos P.M. El Foro Social de Madrid, convocante de la movilización, reclamó a la Delegación del Gobierno español «una actitud más firme» contra quienes organizan actos racistas y xenófobos. También hubo concentraciones en otras ciudades, como Bilbo (300) o València (250).

La Coordinadora Antifascista de Madrid denunció que «hay manifestaciones racistas permitidas y protegidas por las autoridades en la que sus asistentes son sujetos armados con puñales de caza».

Corriente Roja, por su parte, culpó del auge de los grupos fascistas a «la `política antiterrorista' del Estado español y la UE, que reprime ferozmente y anula los más elementales principios democráticos y de seguridad a organizaciones de la izquierda independentista, a movimientos sociales y sindicalistas, mientras financia con fondos públicos a organizaciones legales nazis, racistas y xenófobas, encabezadas por la AVT». Tras confirmarse la pertenencia al Ejército español del presunto autor de la muerte, exigió «la depuración de todos los elementos fascistas de los aparatos del Estado» e instó a participar en las movilizaciones antifascistas convocadas en todo el Estado español con motivo del 20-N y el 6 de diciembre en Madrid en contra de la Constitución y por la III República.

Izquierda Castellana también llamó a participar en las movilizaciones en torno al 20-N y denunció «la total impunidad con la que actúan las bandas fascistas en el conjunto de Castilla, y muy especialmente en Madrid», mientras que la CGT rechazó que la Delegación del Gobierno «permita expresiones públicas de racismo y xenofobia». Tanto la Coordinadora Antifascista como Corriente Roja e Izquierda Castellana criticaron a los medios de comunicación que presentaron esta agresión fascista como «una pelea entre bandas».

El portavoz parlamentario de IU-ICV, Joan Herrera, también denunció que se permita a los grupos ultraderechistas «salir con bandera nazis con toda impunidad», mientras que Agustí Cerdá (ERC) reclamó que se investiguen las conexiones entre grupos fascistas y el Ejército.

En la próximas jornadas se han convocado otras dos manifestaciones fascistas en Madrid. La primera de ellas es este sábado y recorrerá las calles Montera, Gran Vía y Puerta del Sol a convocatoria de Alianza Nacional, mientras que la segunda será el domingo con motivo de la conmemoración del 20-N.


(http://www.rebelion.org/noticia.php?id=58921)
Current Mood: angry

9th November 2007

11:19pm: 'Raquel' (Jorge Drexler/ David Broza)
Busca mis ojos,
toma mi mano, acércate.
Este es tu sitio,
ésta es tu taza de café.
No digas nada,
dices con la mirada más de lo que crees.

A la deriva,
llevas el alma en el timón.
Vas por la vida,
solo escuchando al corazón.
Buscas un puerto,
buscas un cielo abierto
lejos del dolor...

Oh, oh, oh, Raquel

Tanto camino,
tanto buscarte en otra piel.

A tu destino
querías mantenerte fiel.
Princesa herida,
el teatro de la vida
cambia tu papel...

Oh, oh, oh, Raquel

31st October 2007

8:53pm: Esta histôria quase me fai chorar :)
IRENA SENDLER La madre de los niños del Holocausto

Una heroína desconocida fuera de Polonia y apenas reconocida en su país por algunos
historiadores, ya que los años de oscurantismo comunista habían borrado su
hazaña de los libros de historia oficiales. Además ella nunca contó a nadie nada de
su vida durante aquellos años.

Sin embargo, en 1999 su historia empezó a conocerse y fue, curiosamente gracias
a un grupo de alumnos de un instituto de Kansas y a su trabajo de final de curso
sobre los héroes del Holocausto. En su investigación dieron con muy pocas
referencias sobre Irena, sólo había un dato sorprendente: Había salvado la vida de 2.500 niños
Cómo es posible que apenas hubiese información sobre una persona así?
Pero la gran sorpresa llegó cuando tras buscar el lugar de la tumba de Irena,
descubrieron que no existía porque ella aún vivía, y de hecho todavía vive.

Hoy es una anciana de 97 años que reside en un asilo del centro de Varsovia
en una habitación donde nunca faltan ramos de flores y tarjetas de agradecimiento
procedentes del mundo entero.
Cuando Alemania invadió el país en 1939, Irena era enfermera en el Departamento de Bienestar Social de Varsovia el cual manejaba los comedores comunitarios de la ciudad.

En 1942 los nazis crearon un ghetto en Varsovia e Irena horrorizada por las condiciones en que se vivía allí se unió al Consejo para la Ayuda de Judíos.
Consiguió identificaciones de la oficina sanitaria, una de cuyas tareas era la lucha contra las enfermedades contagiosas.Como los alemanes invasores tenían miedo de que se desatara una epidemia de tifus, toleraban que los polacos controlaran el recinto.

Pronto se puso en contacto con familias a las que les ofreció llevar a sus hijos fuera del Gueto. Pero no les podía dar garantías de éxito. Era un momento horroroso, debía convencer a los padres de que le entregaran sus hijos y ellos le preguntaban: "¿Puedes prometerme que mi niño vivirá?"……
¿Qué se podía prometer cuándo ni siquiera se sabía si lograrían salir del gueto?
Lo único cierto era que los niños morirían si permanecían en él

Las madres y las abuelas no querían desprenderse de sus hijos y nietos. Irena las entendía perfectamente, en aquel entonces, ella era madre, y de todo el proceso que ella llevaba a cabo con los niños, el más duro era el momento de la separación.
Algunas veces, cuando Irena o sus chicas volvían a visitar a las familias para intentar hacerlas cambiar de opinión, se encontraban con que todos habían sido llevados al tren que los conduciría a los campos de la muerte.Cada vez que le ocurría algo así, luchaba con más fuerza por salvar a más niños.

Comenzó a sacarlos en ambulancias como víctimas de tifus, pero pronto se valió de todo lo que estaba a su alcance para esconderlos y sacarlos de allí: cestos de basura, cajas de herramientas, cargamentos de mercaderías, sacos de patatas, ataúdes... en sus manos cualquier elemento se transformaba en una vía de escape.Logró reclutar al menos una persona de cada uno de los diez centros del Departamento de Bienestar Social.
Con su ayuda, elaboró cientos de documentos falsos con firmas falsificadas dándole identidades temporarias a los niños judíos. Irena vivía los tiempos de la guerra pensando en los tiempos de la paz. Por eso no le alcanzaba con mantener con vida a esos niños.
Quería que un día pudieran recuperar sus verdaderos nombres, su identidad, sus historias personales, sus familias.

Entonces ideó un archivo en el que registraba los nombres de los niños y sus nuevas identidades. Apuntaba los datos en pedazos pequeños de papel y los enterraba dontro de botes de conserva bajo un manzano en el jardín de su vecino. Allí aguardó sin que nadie lo sospechase el pasado de 2.500 niños… hasta que los nazis se marcharon.

Pero un día, los nazis supieron de sus actividades. El 20 de octubre de 1943, Irena Sendler fue detenida por la Gestapo y llevada a la prisión de Pawiak donde fue brutalmente torturada.

Irena era la única que sabía los nombres y las direcciones de las familias que albergaban a los niños judíos; soportó la tortura y se rehusó a traicionar a sus colaboradores o a cualquierade los niños ocultos.

Le rompieron los pies y las piernas además de innumerables torturas. Pero nadie pudo romper su voluntad. Así que fue sentenciada a muerte. Una sentencia que nunca se cumplió porque camino del lugar de la ejecución, el soldado que la llevaba la dejó escapar. La resistencia le había sobornado porque no querían que Irena muriese con el secreto de la ubicación de los niños.
Oficialmente figuraba en las listas de los ejecutados, así que a partir de entonces, Irena continuó trabajando pero con una identidad falsa. Al finalizar la la guerra, élla misma desenterró los frascos y utilizó las notas para encontrar a los 2.500 niños que colocó con familias adoptivas.
Los reunió con sus parientes diseminados por todo Europa, pero la mayoría había perdido a sus familiares en los campos de concentración nazis.

Los niños sólo la conocían por su nombre clave: Jolanta.
Current Mood: hopeful

30th October 2007

12:01pm: Patti Smith
Se já chorei grazas a ela fai ums anos quando a vim no Festimad pela emotividade das súas palavras e o seu jeito de conectar co público, o concerto q deu este domingo em Lisboa foi um autêntico concerto de rock e isso q já tenho estados nums quantos!

O sitio era o Coliseu dos Recreios, imaginádevos um anfiteatro onde há butacas e tudo o mundo está sentado...Esta mulher meteu-se pelo pasilho q separava a plateia e incluso deijou tocar a súa banda por momentos, mentres ela bailava co público! Não puidemos estar sentad@s xD aquel concerto prometía e assim o fixo, dúas horas de música em estado puro, de compromiso, ideias utópicas q tanta falta nos fam e elógios á cidade de Pessoa...Sentímonos lisboetas naquel momento, nós também fomos a visitar a cidade sem conheze-la, coma ela, e também respiramos o q ela descrivía...Q Lisboa é muita cidade, e q Portugal é único!

Muito obrigada ás pessoas coas que fum por fazer q o meu sonho se figera realidade: conhezer uma cidade q sempre quixem visitar e voltar a ver uma das minhas maiores divas, a diva da música, do amor, da paz e a utopía!!! Quantos concertos fam falta assim para q a gente saia do seu letargo e luite?

We are the future!! :)))


Déijovos umas ligações para q vejades q a prensa portuguesa opinou o mesminho ca nós e é verdade o q digo :P

http://dn.sapo.pt/2007/10/30/artes/patti_smith_noite_gloria_coliseu.html

http://blitz.aeiou.pt/gen.pl?p=stories&op=view&fokey=bz.stories/15275
Current Mood: ilusionada, maravilhada
Current Music: Patti of course!!! :D

25th October 2007

12:28am: Já queda menos para volver a vela :)))))
Because the night
by Patti Smith

Take me now, baby, here as I am
Hold me close, try and understand
Desire is hunger is the fire I breathe
Love is a banquet on which we feed
Come on now, try and understand
The way I feel under your command
Take my hand, come under cover
They can't hurt you now
Because the night belongs to lovers
Because the night belongs to lust
Because the night belongs to lovers
Because the night belongs to us

Have I doubt, baby, when I'm alone
Love is a ring on the telephone
Love is an angel, disguised as lust
Here in our bed 'til the morning comes
Come on now, try and understand
The way I feel under your command
Take my hand, come under cover
They can't hurt you now
Because the night belongs to lovers
Because the night belongs to lust
Because the night belongs to lovers
Because the night belongs to us

With love we sleep, with doubt
the vicious circle turns, and burns
Without you, I cannot live,
forgive the yearning burning
I believe in love too real to feel,
take me now, take me now, take me now
Because the night belongs to lovers
Because the night belongs to lust
Because the night belongs to lovers
Because the night belongs to us
Current Mood: excited
Current Music: Patti Smith 'Because the night'

17th October 2007

4:24pm: Aduaneiros Sem Fronteiras
Entrade na página de Aduaneiros Sem Fronteiras e flipade coma mim ---> http://www.aduaneirossemfronteiras.org/fechado.php

Já não me caia bem esta mulher pelo programa de Cifras e Letras da telegaita, mas agora já está claro o q é...
Current Mood: flipanting

9th October 2007

2:24am: Time to wake up (Julie Delpy) <--- adoro a esta mulher! :D
it's time to wake up
it's time to stand up
it's time to step outside

it's time to decide
it's time to find out
if we're gonna live or die...

...I don't want to go
I don't want to leave
my only reason is love

like a fruit too green
to green to let go of it's three!

I'm not going to wake up
I'm not going to stand up
I'm not going to step outside

I'm going to hold you,
hold you so tight
and look you in the eyes

I want to feel your heartbeat
I want to feel you... alive around me!
So close like the bar(?)
wrapped aroud it's three!

Je ne veux pas te laisser
Te laisser aller · ta destinÈ
Comme un fruit trop vert
Qui ne peut se dÈfaire de son arbre

I don't want us to be
just a moment in my memory

Sur l'Èchelle de un ‡ dix
Je t'aime ‡ 100%...100%
Pour le meilheur et pour le pire
Le pire est le temp
Si tu crois que l'on crois souvent des amour tout court
Une foi, une vie, la nuit passant
Peu Ítre, peut Ítre pas
Alors restons ensemble
Au moin jusqu'‡ la fin...la fin de tout
Non...la fin de tout ensemble
Enfin on verra bien
Prend bien soin de toi
Une heure passe en noir et surtout ne prend pas froid
Voil·...c'est tout.
Current Mood: tired
Current Music: Julie Delpy 'Time to wake up'

2nd October 2007

1:28am: E pq não desaparezer um tempo?
What a day for a walk with my friends

The cold air kisses my throat again

Remind me of Christmas but don't let me choke, my love

Life don't take long when there's nothing wrong

Come on in (disappear)

Come on in (disappear)

Come on in (disappear)

Come on in (disappear)

Come on in

What a day for a walk with my friends

The cold air kisses my throat again

You are such a beautiful thing

Life don't take long if there's something wrong

Come on in (disappear)

Come on in (disappear)

Come on in (disappear)

Come on in (disappear)

Come on in

(Disappear) come on in

(Disappear) come on in

(Disappear) come on in

(Disappear)

Why don't we disappear

Why don't we disappear

Why don't we disappear

Why don't we disappear

Why don't we





('Disappear' Editors)
Current Mood: confused
Current Music: Editors

17th September 2007

4:46pm: Cataluña, Francfort, Galicia
La feria del libro de Francfort es más que una feria, es un escaparate cultural para el mundo. Se apalabran tratos, se mueve la mercancía, se compran y venden los libros de poesía, novela, matemáticas o economía, es un evento comercial y cultural valioso en si mismo pero, sobre ello, la feria es la presentación en sociedad de un país y su cultura ante el mundo. Este año la invitada es la cultura catalana. Todo un logro para una lengua, para un país que no tiene estado propio. Es la primera vez que eso ocurre. Antes de esto la literatura catalana ya fue la invitada en la gran feria del libro de Guadalajara (México) así pues no es una una lotería caída del cielo sino un proyecto que ya tiene años, que pasó de una administración autonómica a otra de signo distinto y se continuó. Un objetivo ambicioso que fue estudiado, planificado, ejecutado con constancia y profesionalidad por una sociedad que tiene sentido de país y que, por mucho que se enrede ella misma a veces en disquisiciones torpes y por mucho que desdibujen su imagen los medios de comunicación centralistas, está bien orientada en este tiempo tan abierto.

Naturalmente que eso es posible porque Cataluña tiene una lengua propia, Barcelona es la ciudad del libro, sede de una gran tradición e industria de la edición pero sin la lengua catalana muy probablemente no existirían como un país, como un ser autónomo, y con seguridad no se habrían presentado nunca ni en Guadalajara ni en Francfort. Galicia también tiene una lengua propia, nada menos que la cabecera histórica del portugués, pero ahí se acaban las semejanzas. No tenemos industria del libro, pero sobre todo no tenemos un proyecto de país. Sólo podemos desearle a nuestros catalanes que tengan fortuna en su empresa y que el camino que ellos abren pueda ser aprovechado por los demás. Galicia no puede acariciar el sueño de algo así, fundamentalmente porque no tenemos valor para ello, y nos consolamos con enredos para consumo interno, nada que sea serio y con un alcance que no exceda nuestra prensa y telexornal. Tener conciencia de país y, en consecuencia, un proyecto colectivo permite que cada habitante se pueda sumar libremente a ese proyecto. Sin proyecto global no hay nada a lo que sumarse. En ese caso en vez de trabajar para el país se trabaja para el inglés. Porque cada uno trabaja para sí, pero ese trabajo, si hay una sociedad viva, revierte en nuestro entorno, tiene rendimiento social, enriquece a todos.

Reflexiono sobre esto volviendo en avión de Barcelona. El pasaje son fundamentalmente catalanes que vienen pasar unos días a Galicia (dicen "a Galicia", no dicen a Santiago o A Coruña o Vigo; ven más que nosotros) y jóvenes gallegos que vuelven a casa. Los catalanes, mayores, jóvenes y niños, hablan catalán. Los gallegos, salvo alguna excepción, hablan castellano con nuestro acento. Se le pueden dar muchas vueltas a esto, tiene muchas lecturas y opiniones, razones históricas, económicas, sociológicas, familiares, sicológicas..., la leche en verso, pero quizá haya una muy simple: son jóvenes educados para emigrar, son personas que hemos formado para la exportación. No fueron educados para crear riqueza y recursos aquí, sino que son la continuación de generaciones y generaciones de gallegos que creen saber que aquí no hay futuro, que Galicia no es su futuro, y que el futuro, la vida, está ahí fuera en ciudades donde el gallego sólo nos sirve para la vida personal (La vida personal es la vida verdadera, pero permitan que deje ahora de lado eso, precisamente lo importante).

Esos jóvenes no son menos inteligentes que otros, puede que incluso lo sean más, pues vienen de una sociedad donde despejamos incógnitas de ecuaciones complejas cada día, pero nos van a ser de poca utilidad. Ya tienen ahora las cabezas en otra parte, y detrás de la cabeza se irán todos ellos. No van a crear riqueza aquí, no van a trabajar para este país, enriquecerán con su creatividad y su trabajo a otros países que los reciban. Puede que algunos acaben en esa Barcelona y entonces, paradoja, para ascender profesionalmente tendrán que aprender catalán. Sí, hablarán castellano, o inglés, o alemán, o catalán cuando no hablan el idioma de su Galicia. Porque hay países que abren camino y otros que chupan rueda.

(artigo de Suso de Toro, publicado no País o 16 de setembro de 2007)



PD: Muito obrigado a Andrés por pasar-me a ligação do mesmo ;)
Current Mood: anxious

14th September 2007

1:31am: [...] Lo que nos confiere humanidad a los humanos, no es la inteligencia, sino la capacidad de amar al prójimo. El 'homo sapiens' no se volvió 'sapiens' por el desarrollo de su intelecto sino por el desarrollo del lenguaje, y concluye que esa comunicación sólo pudo desarrollarse desde la necesidad de mostrar interés por los otros, de poder dejar claro nuestro amor.

No se refiere solamente al amor romántico, sino al liso y llano afecto por los demás ; es decir, al simple encuentro afectivo con quienes nos rodean, con el prójimo. (Humberto Maturana, médico e biólogo chileno)
Current Mood: awake

6th September 2007

4:51pm: Asina contra a "adicional 17", a dos 15.000€ anuais vitalicios para altos cargos da Xunta
A xentalla que nos goberna. Os tres partidos. Os tres: PSOE, BNG e PP
teñen aprobada a rimbombante "Lei de modificación da Lei 4/1988, do 26 de
maio,
da función pública de Galicia "

A última hora e con urxencia colaron a "Adicional 17 " pola que dan
15.000€ anuais vitalicios para tódolos funcionarios que foron, son ou van
ser altos cargos da Administración Autonómica dende o ano 1981

Con un par de collóns!!

Escollen a esta xente a dedo e logo regálanlles
un soldo de 15.000€ anuais polo morro para toda a vida.
O seu mérito: ser "amigos do xefe"

E aínda por riba tamén cobrarán isto tódolos ex-alcaldes e ex-deputados

Polo baixo.... uns 2000 chupópteros.

Iso sí que é "reparto da riqueza".

Se non queres que sigan a dar polo saco,
asina en contra desta aberración: http://www.nuncamais.org/


Aínda hai xente sensata. Unha alto cargo da Xunta pide a insubmisión
económica:

http://www.vieiros.com/opinions/opinion/145/privilexios-ou-igualdade-disposicion-adicional-17
Current Mood: contemplative

5th September 2007

12:52pm: Mario Benedetti
Ayúdate, secúndate
solázate
búscate en la quimera
de los otros
inventa tus estrellas
y repártelas
Current Mood: bored

7th August 2007

9:30pm: Quiero amarte sin absorberte
apreciarte sin juzgarte
unirme a ti sin esclavizarte
invitarte sin exigirte
dejarte sin sentirme culpable
criticarte sin herirte
y ayudarte sin menospreciarte
Si puedes hacer lo mismo por mí
entonces nos habremos conocido
verdaderamente y
podremos beneficiarnos mutuamente

(Virginia Satir)
Current Mood: anxious

24th July 2007

12:55am: Piedras de malos hábitos
[...] Las piedras también se pueden colar en nuestra vida en modo de descuido de nuestra salud, de abulia o apatía a la hora de cuidarnos. La piedra de la resignación y de la pereza apenas se nota cuando entra, pero a la larga sus efectos pueden ser devastadores. ¿Qué tal sacudirse de vez en cuando este tipo de piedras pasivo-agresivas y darnos, ahora sí, un buen paseo bien calzados, buscando compañías agradables con quienes intercambiar ideas interesantes?

En definitiva, quitar aquellos que nos sobra o nos incomoda no es sólo necesario, sino que además puede suponer un extraordinario placer y una acción que genere un cambio significativo en nuestra vida. William James, filósofo estadounidense del siglo XIX, considerado uno de los precursores de la psicología y pragmático convencido, decía que 'ser sabio es el arte de saber qué pasar por alto'. Pero para ello es necesario detenernos a observar aquello con lo que cargamos y que se nos ha colado, para poder andar ligeros de equipaje con los zapatos de nuestras ideas, afectos y acciones.

(Álex Rovira)

El País Semanal domingo 22 de julho de 2007.
Current Mood: calm
Powered by LiveJournal.com