Pagtingin sa Kasalukuyang Eskema ng Literaturang Filipino

Ang pagsusulat ang isa sa mga bagay na nakahiligan kong gawin halos buong buhay ko sa kolehiyo. Ngunit gaya ng ibang tao na nagkakaroon ng pagkasawa sa mga bagay-bagay na paulit-ulit at paikot-ikot na mga kaganapan sa buhay, kasama na rin akong tinangay ng panahon sa unti-unting pagkawala ng libog sa kaibuturang makagawa ng isang obra na makahahakot ng ilangdaang mambabasa at kritiko, subalit, kagaya ng sirkulo ng buhay na gaya nang nabanggit: paulit-ulit at paikot-ikot, isa akong hangal na patuloy na nagsusulat at hindi kumakawala sa bitag ng sining na sa esensya ay hindi naman isang kapani-panising pangyayari sa isang buhay ng tao.

Magulo ang buhay ng literaturang Filipino, ang eskema ng panulaang pinoy ay unti-unti nang nangaglalagasan sa bawat sulok ng rehiyon sa bansa. Paunti-unti na lamang ang nakapag-aambag ng kontribusyon para sa sining ng wika. Isang bagay na nakalulungkot isipin ngunit kailangang tanggapin, ang mga timpalak na gaya ng Palanca, maging ang mga palihang gaya ng UP National Writer’s Workshop o Dumaguete Workshop, ay ilan sa mga bagay na hindi pinalalampas ng maraming kabataan/katandaan, ngunit patuloy ang pagkakaroon ng pagkakagipit sa kung sino ang nararapat na makatanggap ng “edukasyon” sa pagsulat para lamang masabi na may tayog at may tikas ang bawat likha.

Ang pormal na pag-aaral sa pagsulat ang isa sa mga bagay na pilit iniiwasan ng mga manunulat sa kadahilanang ang pagkakaroon ng prosesong pang-akademiko ay hindi gaya nang lapit na nakukuha sa emosyonal na aspeto ng pagkatao. Ngunit marami pa rin ang may pagnanais na mag-aral, ngunit sadyang hindi sapat ang kakayahan ng nasabing departamento upang masustentuhan ang pangangailangan ng mga manunulat. Wala nang nalilibre ika nga, maging pagsusulat ng tula at maiikling kwento ay hindi na lamang basta naituturo ng kung sino para magkaroon ng kaalaman sa larangang ito.

Hanapbuhay na rin marahil ng ilang batikang manunula[t] ang pagbabahagi ng “kaalaman” sa nakararami. Hindi natin ito masisisi sa kanila, ngunit kinakailangan pa rin ng mga manunulat na handang magbigay ng bukas-palad na pagkatuto para sa karamihan. At hanggang ngayon, isa ako sa mga nangangarap maambunan.

bisitahin ang isa pang blag: http://www.angwitawit.blogspot.com

I intentionally wrote it out to be an illegible mess.
You wanted me to write you letters, but I'd rather lose your address
and forget that we'd ever met and what did or did not occur.
Sitting in the station, its all a blur of dancehall hips,
pretentious quips, a boxer's bob and weave.
and here's the kicker of this whole shebang:

You're in debt and completely fooled that you can look into the mirror
and objectively rank your wounds.
Sewing circles are not soley based in trades of cloth:
There are spinsters all around here taking notes, reporting on us as

Information travels faster in the modern age
in the modern age, as our days are crawling by so slowly.
Information travels faster in the modern age
in the modern age, as our days are crawling by so slowly.

Information travels faster in the modern age
in the modern age, as our days are crawling by so slowly.
Information travels faster in the modern age
in the modern age, as our days are crawling by so slowly.

 Information Travels Faster, Death Cab for Cutie

 ----------------------------------

 nakanamputs, ang lakas-lakas ng ulan. quesehodang malamig, ang pangit pa rin nang dala ng bwakanang ulan na yan. naulanan pa ko kanina. wala kasi akong dalang payong (ya, sinong tanga?hee.). wah. kaninang umaga, hinatid namin si reyna (apple's lovely little sister) sa Mater Christi. kumusta naman yung memoryado niya mga mas matatanda pa sa kanyang kanta. hai. what a bright girl.

anyway, napanood na naming dalawa ang DOT THE I. ang ganda. pakshet. walang kawala ang mga ilang tagpo sa pelikula. alam ko, kuhang kuha ng mga mata niya yon at hanggang ngayon, nakatatak pa rin sa isang sulok ng memorya niya yun. haha. may dalawa pa kong hiniram na bala, "before sunset" na magugustuhan ko daw kapag napanood ko at ang aking paboring "alfie". wah.  ang daming kailangang gawin, pero saktong oras lang ang nakalaan para sa mga bagay-bagay, hindi ko pa alam kung papaano pagkakasyahin lahat. wala naman ako masyadong ginagawa ngayong mga panahon, pero sobrang okupado ang isipan ko ngayong mga nakaraang araw simula noong gabing dumagundong ang kolehiyo ng medisina ng up at nang umurong ang dila ko isang gabi noong hunyo. bwiset---buti na lang, hindi masyadong nagagambala ang mga natutulog kong kaluluwa ngayon. kung hindi...

( i wish to drown in your ocean. and die---not. )

four\\twelve--two|thousand|five-twosanmighlight-threeredhorsebeer-5people-me-middle/road-cheap-text*galore\(un)important.messages(text)|eighteen#remarkable#slash/dagger+ignorance

(insensitive)
1am\ex/sala-bed(room)-monotonous+exclusive\december>friends>not-so-familiar>laguna
>bitch*whore\glasses(tin cans)+melodious*english<talks>exploits\\exploit\\exploit\\

Totoo na to. Pasado na talaga ako sa Math 11. Haha. Nakakatuwa. Halos dalawang taon ko ring ipinagdasal, ilang beses akong bumagsak, bwahaha, ngayon wala na talagang makakapigil sa akin sa katuwaan. Minsan, pakiramdam ko ako na ang pinakabobong tao sa buong mundo, sa loob ng klase dahil hindi ko maipasa yun, pero nito rin napagmunihan ko na hindi batayan ang numero para malaman ang kadunungan ng isang tao. Hindi ko alam kung saan na ko pupulutin nito, pero masaya lang talaga ako. Hehe. Adios Math!

But you..
But you...
you write
such pretty words.
But life's no storybook
Love's an excuse to get hurt
and to hurt
– Lover I Don't Have  to Love, Bright Eyes

Here's a toast of the Baywalk [sunset], where time flies so fast you could not imagine yourself going home. You could just not picture yourself going home, alone. But then, in my case, leaving Manila is a tragedy I have to experience everyday. And for this reason, I have already welcomed the perfect bitter sweet condition of the imperfect metropolitan. Manila is just simply priceless.

^{So don't stay mad, just let some time pass
And in the morning you awake feeling new
and if I don't come back
I mean, if I get sidetracked
it’s only cause I wanted to
Keeping up with the moon on an all night avenue
--- Train Under Water, Bright Eyes}

 
I want to go to the beach. Wah.  June came [un]expectedly. I am not yet ready for classes. *sigh* I just remember how summer slugged my boredom big time. Bright Eyes is totally engrossing. God, take me out to lunch, please, or we could have dinner, if you want. Bleh.

Anyway, I just had to edit this entry again, See you Economics 11! :D

I thought I’d like to let you know how time could possibly make a roundtable about how passé the things that envelops us for some time now. I remember when I was all feeling down two weeks ago; I wrote something about the rain and how it would not stop on May, since then, everything else had turned gray.  Small things had gone to seed; I never knew one of them, anyway.

 
Where do you live again? I used to live in Mars and even befriended Little Prince a long time ago. You should know that. But then again, passing by the little holes is much better than going inside it and then disappear totally. I never knew how to scribble until I was able to determine which is which, how is how and when is when. I learned through the undying miracles of twilight that we really don’t need star dusts to prove that the night sky is beautiful.

Right.

And I do believe it's true that there are roads left in both of our shoes,
But if the silence takes you then I hope it takes me too.
So brown eyes I hold you near, 'cause you're the only song I want to hear
A melody softly soaring through my atmosphere.
- Soul Meets Body, Death Cab for Cutie

--------------------------------------------------------------
At mag-isa niyang nilakad ang daang
patungong kanluran, kung saan
naroon ang pagbaba ng araw,
at ang unti-unting pagkakalat
ng dilim sa kalangitan.

Nakita niya kung papaanong isa-isa
sumayaw ang mga estrelya sa tila-patag
na entablado ng kaulapan.

At kumubabaw sa kanyang ulunan
ang luningning ng bawat isa.

Hanggang sa tinungo niyang muli
ang silangan, kung saan
ang pagbabalik ay bagong pagsisimula.

At kung saan ang mga bituin
ay nangagtutulog sa tag-araw,
at nangagtatago sa liwanag ng araw
sa kalangitan.